23. jun, 2015

23 juni 2015

"Een ander soort tekst dan anders, maar het lukt anders niet. Ben heen en weer aan het mailen met de klantenservice van 123 website, want m'n tekst wordt niet opgeslagen op de manier zoals ik het altijd doe!
Morgen moeten we weer bloed prikken. Inmiddels is er al een aantal keer bloed geprikt, waar ik niks over heb vermeld. Niet omdat dat allemaal wel in orde was.....in tegendeel. 3 weken geleden waren de waardes prima. Net na een bloedtransfusie, dus je verwacht ook geen gekke dingen dan. De leuco's (witte bloedcellen) hebben daar natuurlijk niets mee te maken, maar die waren ook goed. Trombo's nog steeds drama, maar je kan misschien ook niet alles tegelijk verwachten. Maar de week daarna was alles behoorlijk gezakt! Het Hb viel dan wel mee, maar juist die leuco's waren echt laag! De oncoloog had er ook geen intelligent antwoord op, zei ze. Ach, dacht ik; met Kay gaat het prima, waarom zou ik me druk maken om lage waardes? Komt het door tumorcellen die de boel verdringen? Nee, dat denk ik niet. Dan zou het niet zo goed gaan met Kay! Hij heeft energie voor 10 en eet als nooit te voren. Zou het beenmerg dan zo verwoest zijn door alle chemo's? Zou natuurlijk kunnen. Zoals de oncoloog zei: op een verwoestte akker kan je wel zaaien, maar er zal niets groeien. Die mogelijkheid lijkt mij het meest aannemelijk. Dat lijfje, dat beenmerg heeft natuurlijk enorm veel te verduren gehad. We zien volgende week wel weer. Dat was dus vorige week. Woensdag ochtend heb ik weer bloed afgenomen en naar het Spaarne gebracht. De uitslagen worden dan gefaxt en dan belt het AMC de uitslagen aan mij door. In dit geval had ik die afspraak met de oncoloog. Iets na zessen baalde ik toch wel dat ze niet al gebeld had, dus ik had haar een berichtje gestuurd of ze me niet vergat. Nee.....ze was me niet vergeten, maar had problemen met inloggen. pffffff..... blijkbaar deden die lage bloedwaardes van de week daarvoor toch meer met me dan ik wilde toegeven. Ik werd er echt nerveus van. Ook donderdag ochtend liep ik maar rond te dralen met mijn telefoon angstvallig bij me. Het zal me toch niet gebeuren dat ze belt en dat ik dan net de telefoon niet hoor!! Om 14.25 (ik stond net met 1 been buiten om de jongens van school te halen) belde ze. Handig, zo'n mobieltje; al lopend had ik haar aan de telefoon. Ze was tevreden! Gelukkig maar, zeg! Alle waardes zaten weer in de lift en de trombo's waren zelfs 31!! Zo "hoog" zijn ze lange tijd niet geweest! De oncoloog noemde de vorige waardes een "snotterig dipje". Schijnbaar reageert Kay zijn beenmerg heftig als er iets met Kay is. Hij was niet overduidelijk verkouden, maar we houden het er maar op. Morgen dus weer. Ik ben benieuwd. Nog steeds gaat het goed met Kay. Hij is zó blij! Lekker spelen, lekker naar school, lekker eten...... Genieten van het leven!! En daar genieten wij dan weer van."