9. okt, 2014

9 oktober 2014

Zweet tussen mijn bilnaad, klotsende oksels en een hartslag van 200. Of stond die juist even stil? Een paar minuutjes lijken een eeuwigheid te duren als er uitgezocht moet worden of de MRI goed of slecht nieuws laat zien. "Gelukkig" twijfelde de oncoloog aan het verslag van de radioloog. Er stond namelijk iets in de trand van: plekje kleiner geworden, mogelijk nieuw plekje. 😮Vandaar mijn tijdelijke hartstilstand. De oncoloog dacht aan de plaatjes te zien dat dat plekje er al eerder zat. Ze heeft het vergeleken met de MIBG's die gemaakt zijn na de laatste MRI (alleen toen er vorig jaar een nieuw plekje in zijn been was geconstateerd is er een MRI gemaakt. Verder alleen maar MIBG's) en zag dat het er inderdaad al eerder zat. Waarschijnlijk zijn er door de punctie (ook vorig jaar) wat cellen "uitgewaaierd", waardoor het een extra plekje lijkt vlak boven de oorspronkelijke plek. Maar de MRI van vorig jaar was voor de punctie, dus als je die vergelijkt met de MRI van afgelopen maandag is er inderdaad een extra plekje te zien. Dus.....om een lang verhaal kort te maken; we zijn heel blij en opgelucht dat het plekje KLEINER is geworden!!!! We doen nu 3 weken lekker niks, gaan dan weer bloed laten prikken en horen dan of Kay weer met de vitamine A gaat starten. Voorlopig gaan we lekker door met normaal doen en met leuke dingen doen. Pluk de dag!