10. mrt, 2014

10 maart 2014

En met z'n vieren thuis waren we!! Vrijdag middag belde de verpleegkundige mij op om te vertellen dat de artsen het goed vonden als Kay zaterdag en zondag overdag mee naar huis zou gaan. De medicijnen die hij krijgt zijn allebei 1x per dag en krijgt hij 's avonds. Overdag dus niet echt een reden om hier te zijn. Ik belde daarna weer naar mama om het aan Kay te kunnen vertellen. Hij was zo blij! Meteen zei hij dat hij dan misschien wel met zijn buurmeisjes kon spelen. Natuurlijk Kay! Zolang het maar gezellig is, he?! Hij zou ook geen paracetamol meer krijgen om te kijken hoe het dan met zijn temperatuur zou zijn. Die was in de loop van de avond 39,6 maar vanzelf weer gezakt naar 37,7! Dat zien we graag! Zaterdag ochtend nadat Mark, Sven en ik ontbeten hadden zouden Sven en ik Kay en mama ophalen. Vlak voordat we weg gingen bedacht Sven zich nog iets: een "Welkom thuis Kay" bordje maken voor op de deur. Zo lief!!! Snel met gekleurde letters op papier gezet en op de deur geplakt. We konden gaan. Kay was er al helemaal klaar voor! Nog wat laatste spulletjes en instructies en we konden gaan. Kay voorin met zonnebril op. Naar huis! Hij had in het ziekenhuis al tegen mama gezegd dat hij thuis misschien met mij wel wat stapjes kon proberen te lopen! Kay is er 1 van geen woorden, maar daden, dus hij was nauwelijks thuis of het plan werd in uitvoering gebracht. Trots als een pauw! 🤪 Zowel Kay, als Sven als Mark als ik. Wat een feestje! We zijn met het mooie weer lekker naar buiten gegaan. Even een stukje gewandeld en op een terrasje wat gedronken. Kay was daarna wel moe, maar dat geeft niet. Moe van iets leuks! Eind van de middag wilde hij nog op de WII, dus dat was ook weer een goede training. Hij zat lekker bij ons aan tafel met eten, maar trek had hij niet. Helaas niets gegeten. Na het eten is Mark weer met hem naar het ziekenhuis gegaan en zondag ochtend zijn ze weer terug gekomen. Sven moest competitie spelen, dus het was erg leuk dat Mark en Kay ook nog even konden kijken. De rest van de dag lekker thuis in en om het huis geweest. In de auto terug naar het ziekenhuis was hij wel wat stilletjes. Helemaal niet leuk natuurlijk om na zulke heerlijke dagen weer terug te moeten 😥. Maar vanmorgen hoorden we dat het eigenlijk wel iedere dag zo mag! De medicijnen lopen in terwijl hij slaapt en overdag mag hij naar huis. Vandaag even een rustdagje in het ziekenhuis, maar morgen komt papa ons halen. Thuis knapt hij meer op. De wil/ motivatie/ kracht is er daar veel meer dan in het ziekenhuis. Nog een paar nachtjes in het ziekenhuis. Hopelijk krijgt hij donderdag een ander soort infuuslijn waar hij mee naar huis mag en waardoor hij dan thuis ook zijn medicijnen kan krijgen. En dan dus ook thuis kan slapen!!! Duim, duim, duim...👍