24. feb, 2014

24 februari 2014

En wat zijn we opgeschoten? NIKS!! 😠 Iedere dag koorts, echt iedere dag. Ook de artsen staan nog steeds voor een enorm raadsel. Gelukkig niet iedere dag 40 graden, maar zo rond de 39 komt hij wel uit. Soms iets meer, soms iets minder. Tot nu toe is ook bijna iedere dag (als de koorts niet binnen 24 uur was) een bloedkweek afgenomen. En aangezien Kay geen PAC meer heeft, betekent dat iedere dag prikken 😥. Bijna iedere dag ook een vingerprik in de ochtend om te controleren of de suikers en zouten nog in orde zijn. En ook iedere dag spugen 🤒. Met name als hij koorts heeft en als hij medicijnen via de sonde heeft gehad. Het enige voordeel is dat hij na het spugen wel is opgelucht en meteen weer praatjes heeft. Het is ook wel zo dat hij zich ondanks de koorts beter voelt dan eerst. Hij is dan wel moe en alles doet pijn, maar hij houdt nog steeds alles in de gaten en als er iets gebeurt waar hij wat over te zeggen heeft zal hij het niet laten zich ermee te bemoeien! 😋 Dat is Kay! En wat voor vandaag een klein lichtpuntje was; we zijn samen even naar buiten geweest! Het was zulk lekker weer en het mocht van de artsen. We hebben een rondje gelopen en ondanks dat Kay het wel een beetje koud had (hij was koortsig, dus dan voelt de wind nog kouder aan) genoot hij van alles wat er om hem heen te zien was. Parkeerplaats met heel veel auto's, bussen, grote hekken die met zandzakken vast lagen, een aanhanger die achter gelaten was door een vrachtwagen 😉. Toen we weer terug waren was hij moe, maar dit keer moe van iets leuks! De koorts was ondertussen opgelopen, dus de arts komt Kay zo weer nakijken. Er is afgesproken dat er geen bloedkweek meer gedaan wordt, tenzij Kay naast de koorts ook zieker wordt. Fijn! Dat scheelt een hoop geprik. Al doet Kay dat iedere keer zo goed dat de artsen vonden dat zijn "middle name" -De Held- moet zijn! De verpleegkundige die er bij was heeft dat meteen bij zijn naam bij de deur gezet! Deze week wordt er een PET scan gemaakt. Dit is een CT scan met contrast vloeistof dat aan moet wijzen waar in het lichaam ontstekingen zitten. We weten al van de longen, de milt en de lever, maar misschien nog ergens anders ook. En misschien kan daar dan een punctie van genomen worden voor verdere diagnostiek. Laten we het maar hopen.......het is wel weer een ingreep, maar hopelijk een die duidelijkheid verschaft. Dus mijn idee is eigenlijk; PET scan-punctie-gerichte behandeling-opknappen-naar huis. Klinkt goed, he?! 😉