31. jan, 2014

31 januari 2014

Stabiel slecht....Iets anders kan ik er op het moment niet van maken. Het is ook niet te geloven wat onze kleine kanjer allemaal onder de leden heeft. In ieder geval 1 bacterie in zijn bloed, 3 virussen zijn er in zijn neusslijmvlies terug gevonden en mogelijk heeft hij nog een (beginnende) schimmel in zijn longen. Daarbij is hij ook nog in aplasie! Dan heb je ook wel alle reden om ziek te zijn 😥. Op het moment krijgt hij 2 soorten antibiotica, 1 anti-schimmel middel, 3 verschillende medicijnen tegen de misselijkheid, voeding via het infuus en voeding via de sonde en daarnaast nog de medicijnen die hij altijd krijgt als hij in aplasie is (via de sonde en niet via het infuus); antibiotica, anti-schimmel en de prikjes in zijn been om de witte bloedcellen te stimuleren. Je zou toch denken dat hij nu wel eens een keer moet opknappen?! Hij ligt voornamelijk te slapen, als hij wakker is ligt hij met een blik op oneindig voor zich uit te kijken. Als hij misselijk is valt er nauwelijks contact met hem te krijgen, alsof hij denkt; als ik nu mijn hoofd beweeg of mijn mond open doe dan moet ik weer spugen. Maar meestal lucht het spugen wel op en kunnen we daarna wel even een praatje maken. Dan heeft hij ook heel even oog voor bijvoorbeeld de trein buiten. Ook geeft hij precies aan hoe hij de dingen wil. Voornamelijk als ik er niet ben 😉. Hij is natuurlijk zo aan mijn manier van doen gewend, dat iedereen het van hem op die manier moet doen. Gelukkig doet niemand daar moeilijk over! "Als hij dat zo wil ,doen we dat toch zo?!" Heel fijn! Vanmiddag belde mama dat ze onderzoeken gingen doen om een schimmel eventueel uit te sluiten. Dat baarde mij behoorlijk zorgen. Ik geloof dat ik nog nooit zo veel onrust in mijn lijf heb gehad als vanmiddag. Trillende handen, mijn hartslag het dubbele van normaal denk ik en pijn in mijn buik. Snel wat voor Sven geregeld, want die kon natuurlijk niet alleen blijven als ik met Kay met de onderzoeken mee was. Ik heb hem wel zelf uit school gehaald, zodat ik kon uitleggen wat er aan de hand was. Voor de zekerheid logeerspullen mee gegeven, want je weet maar nooit. Gelukkig verliepen de onderzoeken vlot en hoefde daarna niks meer te gebeuren. Kon Sven wel met Mark mee komen. Sven en Kay hebben elkaar vorig weekend maar heel even gezien en daarvoor op woensdag, maar daarna helemaal niet meer. Voor iedereen fijn dat we even met elkaar waren. Ik ben nu thuis en Mark is bij hem. Ik moet zeggen dat het me op dit moment allemaal erg zwaar valt. Ik wil iedereen bedanken voor welke vorm van medeleven ook. De kaartjes, telefoontjes, app-jes, sms-jes, reacties op mijn site of op facebook. Het doet mij/ ons heel veel! Het voelt heel fijn om op die manier steun te krijgen.                 Zo lang het gaat zoals het gaat heb ik natuurlijk niet veel nieuws te melden. Heb ik dat wel (bij voorkeur goed nieuws!!!) laat ik het jullie allemaal meteen weten! 💋