15. jan, 2014

15 januari 2014

Het duurt even, maar dan heb je ook wat! 😉 Voorwaarde om aan een kuur te mogen beginnen is dat de trombo's 50 zijn. De vorige keer waren deze 33 😮. En nu...119!!! Daar hoeft niemand dus over te twijfelen. Vanmorgen deed ik dat wel nog even, want Kay z'n vinger bleef na het prikje toch best lang na-bloeden. Vervolgens duurde het voor mijn gevoel weer een eeuwigheid voor ik gebeld werd (tussen 15 en 16 uur), dus heb ik om 15.45 maar weer zelf gebeld. "Oh, je staat voor morgen op de lijst om gebeld te worden!" Ja lekker zeg, word je op donderdag eind van de middag gebeld, terwijl je vrijdag om 10u op de afdeling moet zijn. Dat is niet echt mijn idee van plannen 🤨. Nou ja, alles is weer goed gekomen, dus ik weet wat me morgen te wachten staat. Tassen inpakken! Gelukkig gaat het met Kay op dit moment hardstikke goed. Hij gaat lekker naar school (is wel moe daarna, maar dat geeft niet. Thuis mag hij lekker bijkomen), slaapt goed en waar ik heel blij mee ben; eet goed! Hij smult ervan 🙂. Vanmorgen woog hij 15 kilo, net als aan het begin van de vorige kuur. Zouden we het nu redden om hem iets boven die 15 kilo uit te krijgen? Voor het eerst van zijn leven?! Hij doet er in ieder geval z'n best voor en ik help hem een beetje door 's avonds nog wat extra sondevoeding te geven. Alle beetjes helpen en hij kan alle beetjes heel goed gebruiken.

Op naar de volgende ronde!